طبقات طبيعي در واكههاي زبان فارسي
الموضوعات : پژوهشهای ادبیات کلاسیک ایرانعالیه کرد زعفرانلو کامبوزیا 1 , بهرام هادیان 2
1 - علوم انسانی
2 -
الکلمات المفتاحية: طبقة طبیعی واجآرایی خوشة همخوانی پایانه تشدید,
ملخص المقالة :
هدف از نگارش این مقاله بررسی واکههای زبان فارسی و تفاوتهای واجآرایی آنهاست. بسیاری از زبانشناسان معتقدند که واکههای زبان فارسی دو دستهاند: گروه اول واکههای کشیده // هستند که دو جایگاه زمانمند را به خود اختصاص می دهند و به لحاظ طول زمان تلفظ و تولید، دو برابر واکههای کوتاه هستند. گروه دیگر واکههای کوتاه // هستند که یک جایگاه زمانمند را به خود اختصاص می دهند. اما تفاوت کشش واکهها در گفتار و نوشتار زبان فارسی محسوس نیست و تنها در تقطیع اوزان اشعار فارسی که دارای افاعیل عروضی هستند از جمله آثار حافظ، سعدی، مولوی، این نوع کشش مورد توجه قرار میگیرد و با توجه به کوتاهی و بلندی یا کشیدگی هجا این تقطیع انجام میشود. روشی که در این مقاله اتخاذ شده است، بررسی دو طبقه بودن واکههای زبان فارسی به لحاظ واجآرایی (phonotactic) است. در این مقاله سعی شده است خوشههای همخوانی که بعد از شش واکۀ زبان فارسی به کار میروند در ساختهای مختلف بررسی شوند. نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان میدهد که واکههای // یک طبقۀ طبیعی و واکههای // یک طبقۀ طبیعی دیگر را تشکیل میدهند.